Als kunstenaar lever ik graag een bijdrage aan rituelen rondom afscheid en herinnering van overledenen. De verschillende vormen beschrijf ik in de informatiepagina 'Herinnering'. In deze groep vindt u een aantal voorbeelden van installaties en sculpturen.

uit 2011 tot 2014 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Vlam

2014

Abstracte sculptuur van het hout van een deels verrotte en verschimmelde beuk. Dit veroorzaakt de mooie kleur en tekening. Op eenj sokkel van Belgisch hardsteen. De sculptuur maakte deel uit van de expositie 'As in Beeld' georganiseerd door Natuursteenhandel Van Luijn. Ik vind het heel bijzonder om een sculptuur te (mogen) maken om iemand te herinneren, voor op een graf of als asbestemmingsobject. Een sculptuur van steen of hout is vaak robuust, stevig geaard. Dit kan heel toepasselijk zijn, maar ik vind het ook mooi om iets luchtigers te kiezen, al dan niet met een geaarde basis; een beeld dat oprijst, de aarde ontstijgt, de verbinding legt met boven, iets hogers. Zoals deze sculptuur die iets heeft van een vlam. Een sculptuur waar in de onderkant of in de sokkel een rvs kokertje met as geplaatst kan worden. (foto Jan Guikers Fotografie)

Het Weven

2014

Het weven is gericht op de gezamenlijke verwerking van emoties na overlijden. Samen weeft men een web van herinneringen en gedachten, knoopt men repen stof aan elkaar, een handeling die staat voor het leven dat doorgaat en waarin de overledenen verweven zijn. De activiteit leidt tot een installatie die langere tijd kan blijven staan. Het is een hulpmiddel dat kan worden ingezet door mensen die het proces van gezamenlijke rouwverwerking begeleiden. Het is een vorm van Community art; gezamenlijk maken alle deelnemers het beeld waarvan elk individu deel uitmaakt. Het is vooral geschikt voor het gebruik in groepen, zoals scholen, of verenigingen waarvoor het overlijden een grote impact heeft. De installatie wordt gemaakt rondom een (bewerkte) stam van een taxus, een boom die symbool staat voor dood en rouw. Als start van de activiteit kan de installatie gezamenlijk worden opgericht. Het is mogelijk om op de stofstroken teksten te schrijven, of om flesjes met briefjes erin mee te weven. Het weven is een gezamenlijke activiteit met Jeanine van den Boom die we voor het eerst organiseerden op Memento Culemborg 2014. We herhalen het in 2015 en hebben het ingediend voor de afscheidsprijs van Yarden. Het projectvoorstel kan daar worden bekeken en het is mogelijk er op te stemmen.

Grafbeeld

2012

Een grafbeeld of grafmonument van hout geeft naar mijn idee veel meer warmte, is meer passend, dan een stenen zuil of grafsteen. Een houten beeld zal in de loop van de tijd veranderen, grijzer worden. Wat mij betreft althans. Want de tand des tijds mag zichtbaar zijn. Zeker op een graf. Dus wat mij betreft geen beeld dat strak in de lak zit en jaarlijks geschuurd en gelakt moet worden. Niet alle hout leent zich voor een grafbeeld; het moet natuurlijk wel duurzaam zijn. Ik heb een grafbeeld gemaakt van taxushout. Hout met een prachtig rode binnenkant en lichte buitenkant. Na een gesprek met de nabestaanden over de overledene heb ik aangegeven wat voor soort beeld ik globaal dacht te gaan maken. Dat viel bij hun in goede aarde. Tijdens het maken van het beeld heb ik ze via foto's op de hoogte gehouden, en de mogelijkheid gegeven mee te denken. Het resulaat is een abstract beeld, dat voor mij wel de open uitstraling heeft die de overledene ook had. De familie zorgde zelf voor plaatsing op het graf.

Herinneringsbeeld

2011

Corrie Verduin uit Vianen vroeg mij een beeld te maken uit het hout van een boom uit een weitje bij het Werk aan het Spoel bij Culemborg, een weitje waar haar man jaren schapen heeft gehouden. Er waren net populieren uit dit weitje gekapt, en ik was met dat hout aan het werk. Zij vroeg mij een beeld van dit hout te maken, en gaf me daarbij volledige vrijheid wat ik er van zou maken. Ik ben uitgegaan van de figuur van een schaapherder met hond, maar wilde het erg abstract maken. Het weerbarstige populierenhout maakte het geen eenvoudige klus. Het is niet gebruikelijk om van dit hout beelden te maken. Het was een flinke uitdaging, maar heel dankbaar om zo'n beeld te mogen maken. Corrie Verduin: "Mijn man is enkele jaren geleden overleden. We hebben altijd erg genoten van deze plek waar hij zijn schapen hield. Ik wilde graag als herinnering een beeld van het hout van deze bomen hebben. Ik ben erg blij met het resultaat. Ik kan er een persoon met een mantel in zien en ook een boot".